Μη χειρουργική θεραπεία γεννητικών κονδυλωμάτων

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Ο χρόνος επεξεργασίας είναι 5-8 λεπτά.

Χωρίς αναισθησία και χωρίς παρενέργειες που σχετίζονται με την αναισθησία (μόνο απλή τοπική αναισθησία)

Δεδομένου ότι δεν υπάρχει χειρουργική επέμβαση, δεν υπάρχει ανάγκη για προθεραπευτικές εξετάσεις ή αναλύσεις, και η πείνα ή η κορεσμός δεν επηρεάζουν τη θεραπεία.

Δεν υπάρχουν τομές και ράμματα.

Δεδομένου ότι οι ιστοί δεν υφίστανται βλάβη, η επούλωση είναι γρήγορη.

Μπορούν να επιστρέψουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες την ίδια ημέρα της θεραπείας.

Δεν απαιτείται νοσηλεία, καθώς είναι τόσο άνετη και γρήγορη όσο η έμφραξη ενός δοντιού.

Λιγότερος πόνος μετά από μη χειρουργική θεραπεία με λέιζερ.

Συνήθως δεν παρατηρούνται επιπλοκές μετά τη θεραπεία. (έντονος πόνος…)

Μπορεί επίσης να εφαρμοστεί σε ασθενείς με χρόνιες παθήσεις.

Θεραπεύουμε ασθενείς που έχουν προγραμματιστεί για χειρουργική επέμβαση με μη χειρουργικές τεχνικές λέιζερ, αξιοποιώντας τα 17 χρόνια εμπειρίας και εξειδίκευσής μας.

Παρακολουθούμε όλες τις σχετικές πληροφορίες και εξελίξεις στον τομέα της πρωκτολογίας από εγχώριες και ξένες πηγές και εφαρμόζουμε επίσης τη μοναδική ειδική τεχνολογία θεραπείας μας με καινοτόμες εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα.

Τα γεννητικά κονδυλώματα είναι μια ιογενής ασθένεια που εμφανίζεται στην περιοχή των γεννητικών οργάνων ή του ορθού ως αποτέλεσμα μόλυνσης από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων, που ονομάζεται HPV. Όπως είναι γνωστό, μεταδίδεται κυρίως σεξουαλικά και εμφανίζεται τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Μελέτες έχουν δείξει ότι το 60% των ενήλικων γυναικών και ανδρών εμφανίζουν HPV και γεννητικά κονδυλώματα σε κάποια συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Ο ιός HPV εισέρχεται στο κύτταρο μέσω της επαφής δέρματος με δέρμα. Αρχικά, τα γεννητικά κονδυλώματα μπορεί να μην σχηματιστούν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που ονομάζεται φάση επώασης. Με την πάροδο του χρόνου, εμφανίζονται κατά καιρούς δερματικά συμπτώματα όπως ελιές, σπυράκια ή εξογκώματα παρόμοια με κουνουπίδι.

Συνήθως, αυτά τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν λόγω εξασθένησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Μπορεί να εμφανιστούν βλάβες που εκτείνονται όχι μόνο στο δέρμα, αλλά και στους βλεννογόνους.

Τα γεννητικά κονδυλώματα που εμφανίζονται ως σύμπτωμα του ιού HPV πρέπει να αντιμετωπίζονται το συντομότερο δυνατό, καθώς μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες και καρκίνο του ορθού στους άνδρες. Οι ασθενείς που ντρέπονται και διστάζουν να επισκεφθούν τον γιατρό για να εξετάσει τις περιοχές όπου εμφανίζονται τα συμπτώματα, μπορεί να επιτρέψουν στον ιό να εξαπλωθεί και να μολύνει άλλους.

Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι απαραίτητη κυρίως για τον προσδιορισμό του τύπου του ιού HPV σε ένα άτομο και για την κατανόηση των κινδύνων. Υπάρχουν πάνω από 200 τύποι HPV, 40 από τους οποίους ενέχουν κίνδυνο καρκίνου. Για το λόγο αυτό, για την επιτυχή θεραπεία, είναι σημαντικό να επισκεφθείτε έναν ειδικό γιατρό χωρίς να χάνετε χρόνο όταν εμφανιστούν συμπτώματα γεννητικών κονδυλωμάτων.

Η μετάδοση του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων συμβαίνει κατά τη σεξουαλική επαφή, ως αποτέλεσμα της επαφής της γεννητικής περιοχής ή της επιφάνειας της πρωκτικής περιοχής ενός ατόμου με την προσβεβλημένη επιφάνεια του δέρματος – τον βλεννογόνο του συντρόφου του. Αυτός ο τύπος ιού μεταδίδεται μέσω των ρωγμών ή των σχισμών στο δέρμα κατά την επαφή με το δέρμα και προκαλεί βλάβες σε αυτές τις περιοχές που ονομάζονται κονδυλώματα. Αυτές οι βλάβες, τις οποίες ονομάζουμε γεννητικά κονδυλώματα, μπορεί να είναι ορατές ή αόρατες. Αν και ορισμένα άτομα με τον ιό HPV δεν παρουσιάζουν κανένα σημάδι γεννητικών κονδυλωμάτων, μπορούν να μεταδώσουν τον ιό σε κάποιον άλλο κατά τη διάρκεια της περιόδου επώασης. Για το λόγο αυτό, η ασθένεια αυτή, η οποία εκδηλώνεται ως μετάδοση από άτομο σε άτομο, πρέπει να αντιμετωπίζεται το συντομότερο δυνατό. Διαφορετικά, η εξάπλωση των κονδυλωμάτων μπορεί να αυξηθεί ως αποτέλεσμα της μόλυνσης.

Τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων, τα οποία συνήθως μεταδίδονται μέσω της επαφής δέρματος με δέρμα κατά τη σεξουαλική επαφή, μπορούν επίσης να μεταδοθούν μέσω δημόσιων χώρων, αλλά σπάνια. Για παράδειγμα, μπορεί να μεταδοθεί σε χώρους με μεγάλη κυκλοφορία, όπως δημόσιες τουαλέτες, γυμναστήριο, χαμάμ ή σάουνα. Υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης του ιού HPV από την επαναχρησιμοποίηση προσωπικών αντικειμένων, όπως μια πετσέτα που έχει χρησιμοποιηθεί προηγουμένως από ένα άτομο με κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων, εάν ένα υγιές άτομο τη χρησιμοποιήσει για να σκουπίσει την περιοχή των γεννητικών οργάνων.

Η ασθένεια των κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων, η οποία μεταδίδεται από ένα άτομο που έχει μολυνθεί με τον ιό HPV σε άλλο άτομο, προκύπτει από διάφορους τύπους HPV. Δεν θα εμφανίσουν κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων ή κονδυλώματα όλα τα άτομα που έχουν μολυνθεί με τον ιό HPV.

Ο ιός HPV μπορεί να μεταδοθεί σε όλους, χωρίς διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών, μπορεί να βρίσκεται στο ανθρώπινο σώμα, ακόμη και αν δεν εκδηλώνεται εξωτερικά και δεν προκαλεί βλάβη. Η εμφάνιση κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων είναι μια κατάσταση που σχετίζεται με το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. Ως αποτέλεσμα ενός εξασθενημένου ανοσοποιητικού συστήματος, τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων μπορεί να αναπτυχθούν με την πάροδο του χρόνου. Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο μπορεί να εμφανιστούν κονδυλώματα διαφέρει από άτομο σε άτομο. Τα κονδυλώματα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων ή στους γλουτούς μπορεί να εμφανιστούν σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα, για παράδειγμα, 1 μήνα μετά τη μόλυνση με τον ιό, και μερικές φορές ακόμη και ένα χρόνο αργότερα.

Οι παράγοντες κινδύνου για τη μόλυνση από κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων μπορούν να αναφερθούν ως εξής:

• Σεξουαλικές σχέσεις που ξεκινούν στην πρώιμη εφηβεία,
• Έχοντας περισσότερους από έναν σεξουαλικούς συντρόφους,
• Σεξουαλική επαφή χωρίς τη χρήση οποιουδήποτε μέσου προστασίας,
• Έχοντας μια σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια εκτός από τα γεννητικά κονδυλώματα,
• Παρουσία ασθενειών που επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα ή για αυτόν τον λόγο
• Λήψη θεραπειών, όπως χημειοθεραπεία,
• Αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Ένα κονδυλωματικό εξάνθημα προκαλεί φλεγμονή στο σημείο όπου εμφανίζεται. Αυτό προκαλεί αποχρωματισμό στο σημείο εμφάνισης, κνησμό και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ελαφρά αίσθηση καύσου και ερυθρότητα στο δέρμα στο σημείο όπου εμφανίζεται. Τα κονδυλώματα μπορεί να εμφανίζονται μεμονωμένα ή σε συστάδες, υψώνονται πάνω από την επιφάνεια του δέρματος και μοιάζουν με λουλούδι κουνουπιδιού. Αυτές οι βλάβες, που έχουν οδοντωτή-προεξέχουσα δομή, μπορεί να είναι λευκού, καφέ ή γκρι χρώματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί επίσης να προκαλέσει αιμορραγία κατά τη σεξουαλική επαφή. Ταυτόχρονα, μπορεί να προκαλέσει κολπικές εκκρίσεις στις γυναίκες, εάν βρίσκεται στον κόλπο.

Τα γεννητικά κονδυλώματα έχουν μια πολύ χαρακτηριστική εμφάνιση. Για το λόγο αυτό, μπορούν να ανιχνευθούν κατά τη διάρκεια μιας φυσικής εξέτασης από ειδικό ουρολόγο, γυναικολόγο ή πρωκτολόγο. Για να προσδιοριστεί ο τύπος του HPV, ο οποίος είναι περισσότερος από ένας, πραγματοποιούνται ορισμένες εξετάσεις. Οι τύποι HPV που ενέχουν κίνδυνο προσδιορίζονται με τη χρήση διαγνωστικών μεθόδων, όπως εξέταση DNA, εξέταση HPV και τεστ Παπανικολάου (κυτταρολογικό). Στο κέντρο μας, ο τύπος του HPV προσδιορίζεται με την αποστολή δείγματος ιστού κονδυλώματος που λαμβάνεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας στο εργαστήριο γονότυπου. Έτσι, είναι δυνατό να κατανοηθεί εάν ένα άτομο έχει έναν επικίνδυνο τύπο HPV που μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες και καρκίνο του πέους και του ορθού στους άνδρες.

Δεν προκαλούν όλοι οι τύποι HPV γεννητικά κονδυλώματα. Τα γεννητικά κονδυλώματα προκαλούνται από περίπου 40 τύπους HPV, από τους συνολικά περισσότερους από 200. Οι τύποι HPV 6 και HPV 11 είναι γνωστό ότι προκαλούν κονδυλώματα και είναι οι πιο συνηθισμένοι τύποι HPV που δεν ενέχουν κίνδυνο καρκίνου.

Ανάλογα με τον κίνδυνο καρκίνου, οι τύποι HPV χωρίζονται σε ομάδες χαμηλού και υψηλού κινδύνου.

Τύποι HPV χαμηλού κινδύνου: 6,11,40,42,43,44,54,61,70,72,81

Τύποι HPV υψηλού κινδύνου: 16,18,31,33,35,39,45,51,52,56,58,59,68,73,82

Περισσότερο από το ήμισυ των ατόμων με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας ζουν σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα. Με τον αριθμό των περιπτώσεων καρκίνου του τραχήλου της μήτρας να φτάνει τις 600.000 παγκοσμίως, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με το θέμα και έχει διαπιστώσει ότι ο εμβολιασμός κατά του HPV είναι σημαντικός για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου του.

Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να γνωρίζετε για το εμβόλιο HPV είναι ότι το εμβόλιο πρέπει να χορηγείται πριν από τη μετάδοση της νόσου. Το εμβόλιο HPV, ειδικά σε ηλικία 12-13 ετών, παρέχει μεγαλύτερη προστασία από ό,τι σε μεγαλύτερη ηλικία. Όταν αυτό γίνεται μεταξύ των ηλικιών 17 και 45 ετών, ο βαθμός αποτελεσματικότητας είναι χαμηλός. Ωστόσο, συνιστάται τα άτομα που δεν παρουσιάζουν συμπτώματα να εμβολιάζονται για την πρόληψη της νόσου.

Ο εμβολιασμός σε νεαρή ηλικία παρέχει προστασία έναντι των τύπων HPV, ειδικά εκείνων που ενέχουν κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου. Τα προφυλακτικά εμβόλια για παιδιά προστατεύουν από στελέχη υψηλού κινδύνου, όπως τα HPV 16 και 18. Ταυτόχρονα, το τετραδύναμο εμβόλιο παρέχει προστασία έναντι των τύπων 6 και 11 των γεννητικών κονδυλωμάτων. Φυσικά, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, ένα υγιές άτομο πρέπει να λάβει αυτά τα εμβόλια πριν προσβληθεί από τον ιό.

Επιπλέον, τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων που δεν μπορούν να θεραπευτούν από μόνα τους πρέπει να θεραπευτούν και να αφαιρεθούν το συντομότερο δυνατό.

Δεδομένου ότι υπάρχει σεξουαλική μετάδοση, είναι επίσης σημαντικό να χρησιμοποιείτε μέσα ατομικής προστασίας (προφυλακτικά) κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Ωστόσο, πρέπει να γνωρίζετε ότι ο HPV μπορεί να μεταδοθεί σε ένα υγιές άτομο μέσω μολυσμένων περιοχών του δέρματος εκτός του προφυλακτικού. Για τη μετάδοση του HPV, δεν αρκεί μόνο η σεξουαλική επαφή, αλλά και η επαφή με το δέρμα μέσω τριβής.

Για να προστατευθεί κανείς από τον ιό HPV, το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου πρέπει επίσης να είναι ισχυρό. Οι φορείς του ιού εμφανίζουν σημάδια κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων όταν το ανοσοποιητικό τους σύστημα εξασθενεί. Τόσο πριν όσο και μετά τη θεραπεία, το ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να προστατεύεται και να προσπαθεί να διατηρήσει τη δύναμή του. Έχει παρατηρηθεί ότι τα άτομα με ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν στη θεραπεία για τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.

Για να διατηρηθεί το ανοσοποιητικό σύστημα ισχυρό, πρέπει να δοθεί προσοχή στη διατροφή. Είναι απαραίτητο να εγκαταλείψετε τα έτοιμα γεύματα και να τρώτε περισσότερα λαχανικά και φρούτα. Πρέπει να αποφεύγετε συνήθειες όπως το αλκοόλ και το κάπνισμα και να καταναλώνετε τουλάχιστον 2 λίτρα νερό την ημέρα. Εκτός από τη διατροφή, η τακτική άσκηση είναι επίσης σημαντική για το ανοσοποιητικό σύστημα. Βιταμίνες όπως η βιταμίνη C, ο ψευδάργυρος, η βιταμίνη B12 και το φολικό οξύ πρέπει να καταναλώνονται ανάλογα με τα επίπεδα τους στον οργανισμό. Πρέπει να γνωρίζετε ότι παράγοντες όπως το άγχος, η αϋπνία και η κόπωση επηρεάζουν αρνητικά το ανοσοποιητικό σύστημα.

Το πιο σημαντικό θέμα που πρέπει να λάβετε υπόψη είναι να μην έχετε σεξουαλική επαφή με σύντροφο που έχει γεννητικά κονδυλώματα εκείνη τη στιγμή. Μετά τη θεραπεία, δεν υπάρχει προστασία από την ίδια την ασθένεια, η θεραπεία γίνεται μόνο για τα συμπτώματα της ασθένειας και τον έλεγχο της εξάπλωσής της. Ο ιός HPV μπορεί να μεταδοθεί ξανά μέσω στενής επαφής με άτομο που έχει HPV.

Τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων είναι μια μεταδοτική μολυσματική ασθένεια. Ακόμα και αν το άτομο έχει απαλλαγεί από τα κονδυλώματα, αυτά μπορούν να επανεμφανιστούν αν η καθαρισμένη περιοχή έρθει σε επαφή με άλλο άτομο που έχει κονδυλώματα. Για το λόγο αυτό, στο κέντρο μας συνιστάται η θεραπεία και των δύο συντρόφων. Δεδομένου ότι η θεραπεία δεν αρκεί για τον έναν σύντροφο, η θεραπεία πρέπει να εφαρμοστεί και στους δύο. Ταυτόχρονα, το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου πρέπει να είναι ισχυρό για να καταπολεμήσει τον ιό.

Τα γεννητικά κονδυλώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με διάφορες μεθόδους. Μερικές από αυτές τις θεραπείες είναι:

• Κλασική χειρουργική μέθοδος,
• Κρυοθεραπεία (θεραπεία με κρύο, κατάψυξη),
• Θεραπεία με λέιζερ (θέρμανση, εξάτμιση).

Η κλασική χειρουργική μέθοδος είναι μια μέθοδος θεραπείας στην οποία εφαρμόζεται αναισθησία, απαιτείται νοσηλεία και στη συνέχεια μπορεί να αφήσει ουλές σε περιοχές με κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων μετά τη θεραπεία. Για τους λόγους αυτούς, οι ασθενείς στρέφονται πλέον σε άλλες εναλλακτικές μεθόδους

Ένα σημαντικό σημείο στη θεραπεία των κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων είναι η δυνατότητα προσέγγισης της ρίζας της βλάβης και η πλήρης αφαίρεση του μολυσμένου ιστού. Για το λόγο αυτό, πρέπει να πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη ιατρού, σε έντονο φως και σε αποστειρωμένο περιβάλλον, όπως χειρουργείο. Όσον αφορά τη δυνατότητα να δει και να προσεγγίσει τις ρίζες ακόμη και των μικρότερων βλαβών, τα πλεονεκτήματα της θεραπείας με λέιζερ.

Με την κρυοθεραπεία, δηλαδή με τη μέθοδο κατάψυξης, σε κάθε συνεδρία εφαρμόζεται μια ορισμένη ποσότητα αζώτου στην περιοχή του κονδυλώματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό το αέριο που ψεκάζεται στο κονδυλωμα επηρεάζει μόνο το ανώτερο στρώμα. Επομένως, με αυτή τη μέθοδο δεν είναι απολύτως σαφές εάν η κρυοθεραπεία φτάνει στον ριζικό ιστό του κονδυλώματος ή όχι. Κατά συνέπεια, ο αριθμός των συνεδριών που πραγματοποιούνται αυξάνεται.

Πλεονεκτήματα όπως η πλήρης αφαίρεση των κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων και η απουσία βλάβης στον υγιή ιστό γύρω από αυτά είναι δυνατά όταν επιλέγετε τη θεραπεία με λέιζερ για τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων. Με αυτόν τον τρόπο, μπορείτε να απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων σε σύντομο.

Σε όλες τις μεθόδους θεραπείας πρέπει να γνωρίζετε ότι αυτές οι μέθοδοι παρέχουν την εξάλειψη των συμπτωμάτων του HPV στο σώμα, τα οποία είναι κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων ή κονδυλώματα της ορθικής περιοχής. Ο ιός των θηλωμάτων παραμένει στο σώμα και το σώμα συνεχίζει να είναι φορέας του ιού. Για να απαλλαγείτε εντελώς από τον ιό, συνιστάται να διατηρείτε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ισχυρό.

• Χειρουργική μέθοδος
• Μέθοδος κρυοθεραπείας (κατάψυξη)
• Θεραπεία με λέιζερ
• Θεραπεία με όξινα φάρμακα

Αυτές οι τεχνικές μπορούν να εφαρμοστούν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό, ανάλογα με την κατάσταση του κάθε ατόμου.