Μη χειρουργική θεραπεία του πυλωροειδούς κόλπου

Στην περίπτωση της πυελικής κύστης, η ποιότητα ζωής των ασθενών μπορεί να βελτιωθεί σημαντικά με τη σωστή θεραπεία. Μπορεί να επιτευχθεί άνετη ανάρρωση χωρίς ράμματα. Ως Avrupa Cerrahi, επιτυγχάνουμε μεγάλη επιτυχία χρησιμοποιώντας μη χειρουργικές μεθόδους για τη θεραπεία της πυελικής κύστης. Ακολουθούν φωτογραφίες του ασθενούς μας πριν από τη θεραπεία και μετά τη μη χειρουργική θεραπεία που εφαρμόσαμε.

Θεραπεύουμε ασθενείς που έχουν προγραμματιστεί για χειρουργική επέμβαση με μη χειρουργικές τεχνικές λέιζερ, αξιοποιώντας τα 17 χρόνια εμπειρίας και εξειδίκευσής μας.

Παρακολουθούμε όλες τις σχετικές πληροφορίες και εξελίξεις στον τομέα της πρωκτολογίας από εγχώριες και ξένες πηγές και εφαρμόζουμε επίσης τη μοναδική ειδική τεχνολογία θεραπείας μας με καινοτόμες εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα.

Η σπονδυλική τριχοφυτίαση ορίζεται ως πιλοειδής κόλπος στην ιατρική βιβλιογραφία. Ο πιλοειδής κόλπος, ένας συνδυασμός των λατινικών λέξεων τρίχα και υποδοχή, που ορίστηκε από τον Herbert Mayo το 1833, είναι μια πολύ συχνή ασθένεια του πρωκτού. Το γεγονός ότι θεωρούνταν συγγενής ασθένεια στη δεκαετία του ’80 έχει αλλάξει με τις έρευνες και έχει αποκαλυφθεί ότι είναι μια επίκτητη ασθένεια του πρωκτού.

Αν και αναφέρεται ως εισχωρημένη τρίχα, ο όρος που περιγράφει με ακρίβεια την ασθένεια είναι κύστη τριχών. Επειδή η ασθένεια του πιλοειδούς κόλπου (CYST) δεν σχετίζεται με τους θύλακες των τριχών, αλλά με τις τρίχες που εγκαθίστανται κάτω από το δέρμα από την εξωτερική επιφάνεια του σώματος.

Αν και αυτή η ασθένεια του κόκκυγα εμφανίζεται γενικά σε νέους ανθρώπους και είναι πιο συχνή στους άνδρες, μπορεί να εμφανιστεί και στις γυναίκες.

Ο πυελικός κόλπος εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της συσσώρευσης τριχών στην περιοχή του κόκκυγα, οι οποίες προέρχονται από περιοχές του σώματος με υψηλή πυκνότητα τριχών, όπως η πλάτη ή η μέση. Διαπερνά τον ιστό του δέρματος σε αυτήν την περιοχή, που ονομάζεται μεσογλουτιαία αύλακα, και εγκαθίσταται κάτω από το δέρμα, προκαλώντας τη δημιουργία ενός θύλακα τριχών. Το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος αντιδρά σε αυτόν τον θύλακα τριχών κάτω από το δέρμα, σχηματίζοντας με την πάροδο του χρόνου μια κυστική δομή.

Τα σωματίδια τρίχας που κατακάθονται κάτω από το δέρμα από το εξωτερικό θεωρούνται ξένα σώματα από το ανοσοποιητικό σύστημα. Προκειμένου να αποτρέψει την εξάπλωση αυτών των ξένων σωμάτων που προέρχονται από το εξωτερικό στο σώμα, τα σωματίδια τρίχας μεταφέρονται σε μια κάψουλα για να προστατευθούν. Χάρη σε αυτή την φλεγμονώδη κάψουλα, που ονομάζεται θύλακας τρίχας, οι τρίχες παραμένουν ενωμένες. Έτσι, προσπαθείται να αποτραπεί η εξάπλωσή τους κάτω από το δέρμα.

Ταυτόχρονα, στην περιοχή συσσωρεύεται υγρό για την καταστροφή των ξένων σωμάτων μέσω αποσύνθεσης. Αυτό το υγρό, γνωστό ως απόστημα ή φλεγμονή, μπορεί μερικές φορές να διαρρεύσει από τις οπές εισόδου των τριχών και να αφήσει εκκρίσεις στα ρούχα του ατόμου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, προκαλεί συμπτώματα όπως σκληρότητα και πρήξιμο στην περιοχή χωρίς καμία έκκριση. Ακόμα και αν δεν εμφανιστεί απόστημα, η πιλοειδής κύστη πρέπει να αντιμετωπιστεί σε κάθε περίπτωση. Αν δεν αντιμετωπιστεί, η ασθένεια δεν μπορεί να υποχωρήσει από μόνη της. Πρέπει να εξεταστεί το συντομότερο δυνατό από ειδικό πρωκτολόγο και να ξεκινήσει η πιο κατάλληλη θεραπευτική αγωγή για τον ασθενή.

Η πυκνότητα των τριχών στην περιοχή αυτή έχει μεγάλη επίδραση στη δημιουργία του πυλωροειδούς κόλπου. Ταυτόχρονα, η ευαίσθητη δομή του δέρματος στην περιοχή του μεσογλουτιαίου αυλού (κόκκυγα) είναι μία από τις αιτίες της νόσου. Για να μιλήσουμε γενικά για τις αιτίες του πυλωροειδούς κόλπου:

• Πυκνή τριχοφυΐα στην περιοχή του γλουτού και του κόκκυγα ή υπερβολική τριχοφυΐα στην περιοχή της πλάτης,
• Εύκολος ερεθισμός της επιδερμίδας στην περιοχή του μεσογλουτιαίου αυλού (η κοιλότητα μεταξύ των δύο γλουτών)
• Διατήρηση της επιδερμίδας υγρής με τριχοφυΐα προς τα μέσα
• Παρουσία ρωγμών ή ουλών στην περιοχή του κόκκυγα
• Τοπικό τραύμα
• Μη τήρηση της υγιεινής της περιοχής του κόκκυγα και του γλουτού
• Γενετική προδιάθεση
• Προβλήματα βάρους, όπως η παχυσαρκία
• Καθιστική ζωή
• Παρατεταμένη καθιστική στάση ή υπερβολική εφίδρωση.

Τα συμπτώματα της νόσου του πυλωριδικού κόλπου είναι τα εξής:

• Εμφάνιση μιας κοιλότητας στην περιοχή του κόκκυγα ή παρουσία μάζας στην περιοχή
• Δυσάρεστη οσμή λόγω πρήξιματος και έκκρισης λόγω λοίμωξης στην περιοχή
• Ο κόκκυγας γίνεται πολύ ευαίσθητος και το δέρμα κοκκινίζει
• Αιματηρές και πυώδεις εκκρίσεις αποστήματος στην περιοχή
• Κόπωση ή υψηλός πυρετός και ναυτία λόγω λοίμωξης
• Δυσκολία στο κάθισμα και στο περπάτημα λόγω έντονου πόνου

Η δυσφορία από τον πυελικό κόλπο αναπτύσσεται γενικά στην περιοχή του κόκκυγα και γύρω από αυτήν. Αν και σπάνια, μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε περιοχές όπου υπάρχουν συσσωματώματα τριχών, όπως οι μασχάλες, η βουβωνική χώρα, το πρόσωπο, ο λαιμός ή η κοιλιά. Η έγκαιρη θεραπεία αυτής της νόσου, η οποία είναι πολύ δυσάρεστη για τον ασθενή από κάθε άποψη, είναι η καλύτερη για τον ασθενή. Οι ασθενείς διστάζουν να μιλήσουν για τον πυελικό κόλπο, επειδή πρόκειται για μια ευαίσθητη περιοχή, και ως εκ τούτου αναβάλλουν την επίσκεψη σε γιατρό. Ωστόσο, αυτή είναι μια πολύ λανθασμένη στάση. Όσο περισσότερο καθυστερεί η θεραπεία αυτής της νόσου, τόσο περισσότερο αυξάνεται η λοίμωξη. Λόγω της λοίμωξης, εμφανίζονται διάφορα συμπτώματα, όπως υψηλός πυρετός, ναυτία, κόπωση, τα οποία επηρεάζουν όχι μόνο την περιοχή του κόκκυγα, αλλά και ολόκληρο το σώμα.

Ο πυελικός κόλπος είναι μία από τις ασθένειες του κόκκυγα. Αν και δεν μπορεί να δοθεί ακριβές ηλικιακό εύρος, είναι γενικά πιο συχνή στους εφήβους. Είναι πολύ συχνή σε άτομα ηλικίας 15-25 ετών. Άτομα που κινούνται συνεχώς, ιδρώνουν περισσότερο λόγω ορμονών και των οποίων ο κόκκυγας είναι πιο επιρρεπής σε ερεθισμούς μπορεί να αντιμετωπίσουν αυτή την ασθένεια σε κάποιο σημείο της ζωής τους.

Τα προβλήματα βάρους, όπως η παχυσαρκία, προκαλούν επίσης την εμφάνιση τριχών που μεγαλώνουν προς τα μέσα. Η υπερβολική εφίδρωση, που παρατηρείται ως αποτέλεσμα του υπερβολικού βάρους, διευκολύνει την ανάπτυξη των τριχών και προκαλεί ερεθισμό στην περιοχή, καθιστώντας ευκολότερη την εγκατάστασή τους κάτω από το δέρμα. Επιπλέον, η νόσος του πυελικού κόλπου μπορεί να παρατηρηθεί σε άτομα με σκληρή δομή μαλλιών και υψηλή πυκνότητα μαλλιών.

Η ασθένεια του πυλωρικού κόλπου συχνά συγχέεται με μια άλλη ασθένεια που ονομάζεται εισχωρημένη τρίχα. Οι δύο ασθένειες είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Και οι δύο εμφανίζονται κάτω από το δέρμα και σχετίζονται με τις τρίχες. Ωστόσο, εκτός από αυτή την ομοιότητα, ο πυλωρικός κόλπος και οι εισχωρημένες τρίχες είναι εντελώς διαφορετικές ασθένειες. Ενώ η εισχωρημένη τρίχα είναι μια δερματική ασθένεια, ο πυλωρικός κόλπος είναι μια ασθένεια του πρωκτού.

Η αιτία των εισχωρημένων τριχών είναι η χρήση ξυρίσματος ή αποτρίχωσης με κερί για λόγους καθαριότητας. Μετά από αυτές τις διαδικασίες, οι τριχοφυτικές δομές που έχουν ρίζες κάτω από το δέρμα και δεν μπορούν να φτάσουν στην επιφάνεια του δέρματος σε αυτή την περιοχή αρχίζουν να αναπτύσσονται κάτω από το δέρμα. Η κατεύθυνση εξόδου αυτών των τριχών και τριχών, που περιγράφονται ως βυθισμένες, αντιστρέφεται και προκαλεί δυσφορία στους ανθρώπους στο μέλλον, επειδή είναι κολλημένες κάτω από το δέρμα.

Η περιστροφή των τριχών, δηλαδή η διαταραχή του πιλοειδούς κόλπου, προκαλείται από τριχοφυτικές δομές που διαχέονται από διάφορα μέρη του σώματος και συσσωρεύονται στον κόκκυγα και εισέρχονται στο δέρμα από έξω. Θεωρείται ως αποτέλεσμα του σχηματισμού μιας κυστικής δομής των τριχών που διεισδύουν στον ιστό του δέρματος από έξω και εγκαθίστανται κάτω από το δέρμα.

• Επαγγέλματα που απαιτούν παρατεταμένη καθιστική στάση (γραφειακές εργασίες, οδηγοί μεγάλων αποστάσεων κ.λπ.),
• Διαταραχή της καθαριότητας της περιοχής του πρωκτού και του κόκκυγα,
• Αυτές οι περιοχές δεν είναι υγιεινές, χωρίς να δίνεται προσοχή σε αυτό,
• Υπερβολική εφίδρωση,
• Προβλήματα υπερβολικού βάρους, παχυσαρκία,
• Μη τακτική και συχνή χρήση ντους,
• Τραύμα στην περιοχή του κόκκυγα για άλλους λόγους,
• Γενετική προδιάθεση.

Η προσοχή σε αυτούς τους παράγοντες κινδύνου είναι επίσης σημαντική για την πρόληψη της νόσου.

Δεν υπάρχει υποτροπή στην πιλοειδή κύστη. Η κατάσταση που ο ασθενής αντιλαμβάνεται ως υποτροπή είναι στην πραγματικότητα ο σχηματισμός μιας εντελώς νέας πιλοειδούς κύστης στην περιοχή. Δεν παρατηρείται υποτροπή σε αυτή την πάθηση, η οποία προκαλείται από εξωτερικούς παράγοντες και όχι από εσωτερικούς παράγοντες του δέρματος. Παρατηρείται μόνο ο σχηματισμός μιας νέας κύστης. Επομένως, μετά τη θεραπεία, ο ασθενής πρέπει να συνεχίσει να προσέχει τους προαναφερθέντες παράγοντες κινδύνου. Για το λόγο αυτό, η αποτρίχωση με λέιζερ συνιστάται γενικά σε ασθενείς με θεραπεία για τις εισχωρημένες τρίχες, προκειμένου να μειωθεί η πυκνή τριχοφυΐα στην περιοχή της πλάτης, του κόκκυγα και της μέσης και να αποφευχθεί ο σχηματισμός νέου κόλπου λόγω της τριχόπτωσης. Συνιστάται επίσης να δίνεται προσοχή στην υγιεινή της περιοχής και να γίνεται συχνό ντους. Να αποφεύγονται καταστάσεις που ερεθίζουν τον κόκκυγα (φορώντας στενά ρούχα, μη αποτρέποντας την εφίδρωση της περιοχής, μη καθισμένος σε όρθια θέση).

Υπάρχουν διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις για τον πυελικό κόλπο. Τόσο οι διαστάσεις της νόσου όσο και η μέθοδος που προτιμά ο ασθενής είναι αποτελεσματικές στη χρήση αυτών των προσεγγίσεων. Για την αρχική φάση της δυσφορίας, ορισμένοι γιατροί χορηγούν αντιβιοτικά, τα οποία περιλαμβάνονται στην προληπτική προσέγγιση και στοχεύουν στην αποξήρανση της λοίμωξης στην περιοχή. Πρώτα απ’ όλα, αυτή η θεραπευτική μέθοδος είναι μια μακροχρόνια μέθοδος που εφαρμόζεται για την εξάλειψη του αποστήματος. Και προορίζεται μόνο για την επούλωση του αποστήματος. Ο θύλακας τρίχας στο εσωτερικό δεν μπορεί να αφαιρεθεί με αυτή τη μέθοδο θεραπείας. Επίσης, η μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών έχει αρνητικές επιπτώσεις στον ασθενή.

Μια άλλη μέθοδος είναι η κλασική χειρουργική μέθοδος. Πρόκειται για μια μέθοδο που προκαλεί μεγάλη βλάβη στους υγιείς ιστούς της περιοχής. Σε αυτή τη μέθοδο, γίνεται μια τομή σε μια μεγάλη περιοχή προκειμένου να αφαιρεθεί το κομμάτι ιστού με τις εισχωρημένες τρίχες, και αφαιρούνται οι υποδόριοι ιστοί που έχουν κοπεί (συνήθως συμπεριλαμβανομένων των υγιών ιστών). Στη συνέχεια, το κομμάτι του δέρματος που αφαιρέθηκε με την τομή τοποθετείται ξανά στην ίδια θέση και αυτή τη φορά γίνονται ράμματα. Με αυτή τη μέθοδο, προκαλείται μεγάλη καταστροφή στην περιοχή. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής αντιμετωπίζει έντονο πόνο λόγω των χειρουργικών πληγών και μια μακρά περίοδο ανάρρωσης. Φυσικά, κατά τη διάρκεια αυτής της επώδυνης διαδικασίας, εφαρμόζεται γενική αναισθησία. Επομένως, η νοσηλεία μετά τη διαδικασία είναι υποχρεωτική.

Λόγω των επιπλοκών που παρατηρούνται στην κλασική χειρουργική μέθοδο, σήμερα προτιμώνται οι μη χειρουργικές μέθοδοι θεραπείας. Στις μη χειρουργικές θεραπείες για τον πυλωροειδή κόλπο, τις οποίες εφαρμόζουμε και στο κέντρο μας, δεν γίνονται μεγάλες τομές. Βασίζονται στην αφαίρεση του αποστήματος και του τριχοθυλακίου από τις οπές εισόδου και εξόδου του κόλπου στην περιοχή της εισχωρημένης τρίχας. Η βασική αρχή στη θεραπεία του πυλωροειδούς κόλπου χωρίς χειρουργική επέμβαση είναι η αφαίρεση της τρίχας χωρίς να επηρεάζεται ο υγιής ιστός. Με αυτόν τον τρόπο, είναι πολύ πιο συμφέρουσα για τους ασθενείς από την κανονική χειρουργική επέμβαση. Σε αυτή τη μέθοδο, την οποία μπορούμε να θεωρήσουμε ως μια μικρή επέμβαση, πραγματοποιείται τοπική αναισθησία. Με αυτόν τον τρόπο, δεν παρατηρούνται επιπλοκές από την αναισθησία. Με αυτή τη μέθοδο, η οποία πραγματοποιείται σε σύντομο χρονικό διάστημα αντί για μια δύσκολη χειρουργική διαδικασία, το άτομο δεν έχει πρόβλημα να καθίσει ή να ξαπλώσει μετά την επέμβαση.