انواع فیستول مقعدی چیست؟

فیستول مقعدی به‌عنوان ساختاری غیرعادی به شکل تونل در ناحیه مقعد تعریف می‌شود. این تونل‌ها یک اتصال التهابی بین کانال مقعد و پوست ایجاد می‌کنند و اغلب با مشکلات عفونی مانند آبسه‌ها همراه هستند. فیستول‌های مقعدی باعث ناراحتی شدید در بیماران می‌شوند و علائمی مانند درد، تورم و ترشحات در بافت‌های آسیب‌دیده را ایجاد می‌کنند. ترشحات ناشی از فیستول ممکن است بوی نامطبوع و تحریک مداوم ایجاد کند و بر زندگی روزمره تأثیر منفی بگذارد. اگر فیستول‌ها درمان نشوند، می‌توانند به‌طور پیوسته گسترش یابند و با گذشت زمان روند درمان را دشوارتر کنند.

انواع فیستول مقعدی

فیستول‌های مقعدی خودبه‌خود بهبود نمی‌یابند و همیشه نیاز به مداخله جراحی دارند. برخی از بیماران ممکن است درمان را به تأخیر بیندازند با این تصور که فیستول به‌طور خودبه‌خود بهبود خواهد یافت، اما این کار می‌تواند به بدتر شدن وضعیت منجر شود. در موارد پیشرفته، فیستول‌های مقعدی ممکن است در ناحیه وسیع‌تری گسترش یابند و به بافت‌های ناحیه مقعد آسیب برسانند. تشخیص و درمان زودهنگام برای حفظ سلامت و کیفیت زندگی بیمار بسیار حائز اهمیت است.

فیستول مقعدی اینترسفنکتریک

شایع‌ترین نوع فیستول مقعدی، فیستول اینترسفنکتریک است که از عضلات ناحیه مقعد به سمت سطح پوست گسترش می‌یابد. این نوع فیستول مسیری از بخش داخلی عضلات مقعد به سطح پوست ایجاد می‌کند و اغلب با آبسه‌ها همراه است. بیماران دارای این نوع ممکن است در هنگام یا پس از دفع مدفوع درد و ناراحتی تجربه کنند. فیستول‌های اینترسفنکتریک را می‌توان با جراحی درمان کرد و تخلیه آبسه و حذف عفونت از مراحل اساسی درمان هستند.

فیستول مقعدی ترانسفنکتریک

فیستول مقعدی ترانسفنکتریک از گروه‌های اصلی عضلانی ناحیه مقعد عبور کرده و به سطح پوست می‌رسد. این نوع فیستول عضلات خارجی کانال مقعد را درگیر کرده و منجر به گسترش بیشتری می‌شود. درمان شامل برداشتن مسیر فیستول از طریق جراحی و تخلیه آبسه است. در هنگام جراحی باید مراقب بود تا به بافت عضلانی ناحیه مقعد آسیب نرسد.

فیستول مقعدی سوپراسفنکتریک

فیستول مقعدی سوپراسفنکتریک پیچیده‌تر است و از تمام عضلات مقعدی عبور کرده و به سطح پوست گسترش می‌یابد. این نوع فیستول تمامی عضلات اطراف مقعد را درگیر کرده و به بیرون گسترش می‌یابد. بدون درمان، فیستول‌های سوپراسفنکتریک می‌توانند به افزایش تشکیل آبسه‌ها منجر شوند و به گسترش خود ادامه دهند. مداخله جراحی برای درمان ضروری است و شامل تخلیه آبسه و حذف بافت ملتهب می‌شود.

فیستول مقعدی اکستراسفنکتریک

فیستول مقعدی اکستراسفنکتریک از سایر انواع فیستول‌ها متفاوت است و معمولاً بدون آبسه و التهاب ایجاد می‌شود. این نوع اغلب در نتیجه آسیب یا عوارض پس از عمل جراحی ایجاد می‌شود. فیستول‌های اکستراسفنکتریک در خارج از عضلات مقعدی قرار دارند و به سمت سطح پوست گسترش می‌یابند. فرایند درمان نیاز به مداخله جراحی مشابه با سایر انواع فیستول دارد، اگرچه خطر عفونت در این نوع کمتر است.

درمان فیستول مقعدی

در درمان فیستول‌های مقعدی، جراحی تنها راهکار برای بهبودی است. درمان دارویی به تنهایی قادر به بهبودی نیست؛ با این حال، پس از جراحی ممکن است برای حمایت از بهبودی، تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها توصیه شود. نواحی مبتلا به آبسه باز می‌شوند، عفونت تخلیه می‌شود و مسیر فیستول با روش‌های جراحی برداشته می‌شود. در طول درمان، حفظ بافت عضلانی ناحیه مقعد توسط جراح برای جلوگیری از آسیب‌های دائمی بسیار مهم است. در بیشتر موارد، هر گونه ضعف در بافت عضلانی به سرعت پس از جراحی بهبود می‌یابد و به بیمار امکان بازگشت به زندگی عادی را می‌دهد.

منابع

• NHS - Anal fistula
• American Society of Colon and Rectal Surgeons (ASCRS) - fascrs.org