Genitalne bradavice (HPV): simptomi, uzroci, prenos i dijagnoza. Bezbolno lasersko lečenje bez rezova i hospitalizacije – Op. Dr. Yasir Gözü, Istanbul.
Sa više od 20 godina iskustva nudimo moderne nehirurške opcije lečenja. Konsultacija istog dana je moguća.
Kratak odgovor: Genitalne bradavice (kondilomi) su zarazne izrasline na koži genitalne i analne regije koje izaziva humani papiloma virus (HPV). Prenose se pretežno tokom polnog kontakta, a najsavremeniji način uklanjanja je lasersko lečenje – brz, ambulantni postupak u lokalnoj anesteziji, bez rezova, šavova i boravka u bolnici.
Medicinski pregledao Op. Dr. Yasir Gözü · Opšta hirurgija i proktologija · Poslednje ažuriranje: 20. jul 2026.
Genitalne bradavice, u medicini poznate kao kondilomi (condylomata acuminata), predstavljaju zaraznu bolest koja se prenosi kontaktom. Karakterišu ih meke, iznad nivoa kože izdignute izrasline koje se javljaju u genitalnoj i analnoj regiji. Reč je o jednoj od najčešćih polno prenosivih infekcija.
Uzročnik bolesti je humani papiloma virus (HPV), grupa virusa sa više od 200 poznatih tipova. Oko 40 tipova može zahvatiti anogenitalnu regiju, a jedan deo njih nosi povećan rizik od razvoja malignih promena. Upravo zato su rana dijagnoza i pregled kod specijaliste ključni: nakon kliničkog pregleda po potrebi se određuje tip HPV-a, jer se od toga zavisi dalji pristup i praćenje.
Ako primetite bradavičaste promene u predelu polnih organa ili oko analnog otvora, važno je da se ne oslanjate na samolečenje i da se javite lekaru. Pravovremeni pregled značajno povećava uspeh lečenja i smanjuje rizik od širenja infekcije.
Do prenosa HPV-a dolazi kada površina kože ili sluzokože genitalne odnosno analne regije dođe u kontakt sa zaraženom kožom druge osobe. Virus prodire kroz sitne pukotine i mikroskopske ozlede na koži, a zatim na tom mestu izaziva promene koje nazivamo kondilomima.
Glavni put prenosa je polni kontakt – vaginalni, analni i oralni. Budući da se bolest širi kontaktom sa kože na kožu, blizina i dodir sa zaraženim promenama povećavaju verovatnoću daljeg širenja bradavica po telu i na partnera, pa je lečenje poželjno započeti što ranije.
Iako je polni prenos daleko najčešći, u retkim slučajevima moguć je i prenos preko zajedničkih prostora i predmeta. Rizik može postojati u okruženjima koja koristi veći broj ljudi, poput javnih toaleta, teretana, hamama ili saune. Deljenje ličnih predmeta, kao što je peškir koji je koristila zaražena osoba, takođe može doprineti prenosu virusa ukoliko dođe do kontakta sa genitalnom regijom.
HPV može zahvatiti svakoga, bez obzira na pol. Važno je znati da virus može biti prisutan u organizmu i bez vidljivih promena – osoba može biti nosilac, a da nema nijednu bradavicu.
Faktori koji povećavaju rizik od genitalnih bradavica su:
Lokalizacija promena razlikuje se kod žena i muškaraca, ali u oba slučaja često zahvata i analnu regiju, što je od posebnog značaja u proktološkoj praksi.
Kod žena promene se mogu javiti:
Kod muškaraca promene se mogu javiti:
Znaci bolesti javljaju se na mestu na kojem se promena razvija. Najčešći simptomi su:
Bradavice se mogu javiti pojedinačno, ali i u grupama. Kada se spoje, mogu poprimiti karakterističan izgled sličan cvetači. Deo promena može biti bezbolan, zbog čega se lako previde – još jedan razlog da se svaka sumnjiva promena pokaže lekaru.
Genitalne bradavice u većini slučajeva imaju tipičan, prepoznatljiv izgled. Zbog toga ih iskusan specijalista – urolog, ginekolog ili lekar proktolog – najčešće prepoznaje već tokom fizičkog pregleda.
Kako HPV ima veliki broj tipova, za precizno određivanje tipa virusa uzima se uzorak. Metode poput HPV DNK testa i Papanikolau (PAP) testa omogućavaju da se utvrdi da li je reč o niskorizičnim ili visokorizičnim tipovima virusa. Ovo je važno jer visokorizični tipovi zahtevaju pažljivije praćenje.
Prema riziku od maligne transformacije, tipovi HPV-a dele se u dve grupe. Tipovi 6 i 11 su najčešći uzročnici genitalnih bradavica i pripadaju niskorizičnoj grupi, dok se među visokorizičnim, potencijalno onkogenim tipovima najčešće izdvajaju tipovi 16 i 18.
Genitalne bradavice imaju izuzetno promenljiv period inkubacije. U zavisnosti od otpornosti imunog sistema, od trenutka prenosa virusa do pojave promena može proći od oko dva meseca pa sve do nekoliko godina. Kod osoba sa oslabljenim imunitetom virus lakše dovodi do pojave bradavica različitog oblika i broja u genitalnoj i analnoj regiji.
Tipovi HPV-a dele se na niskorizične i visokorizične. Visokorizični tipovi, u zavisnosti od regije koju zahvate, mogu doprineti razvoju malignih promena kod pojedinih osoba. Najčešće onkogeni, odnosno tipovi sa najvećim potencijalom da izazovu tumor, jesu tipovi 16 i 18. Zbog toga određivanje tipa virusa i redovno praćenje imaju veliki značaj, iako većina infekcija ne završi razvojem raka.
Da, danas postoji vakcina protiv HPV-a. Najvažnija činjenica koju treba znati jeste da se vakcina primenjuje pre nego što dođe do infekcije, jer tada pruža najveću zaštitu. Najbolji efekat postiže se kada se daje u ranom uzrastu, obično oko 12. i 13. godine.
Kada se primenjuje u kasnijem životnom dobu njena zaštitna uloga je manja, ali se i tada, osobama bez simptoma, vakcinacija može preporučiti radi zaštite. O optimalnom trenutku i indikaciji za vakcinaciju uvek treba razgovarati sa lekarom.
Zaštita se najbolje postiže kombinacijom mera. Vakcinacija u ranom uzrastu pruža zaštitu naročito od visokorizičnih tipova virusa koji mogu doprineti razvoju raka, poput tipova 16 i 18.
Budući da je polni kontakt glavni put prenosa, upotreba zaštitnih metoda tokom polnih odnosa, pre svega kondoma, takođe je značajna. Treba imati na umu da kondom smanjuje, ali ne uklanja u potpunosti rizik, jer virus može biti prisutan i na koži koju kondom ne pokriva.
Snažan imuni sistem ima važnu ulogu. Osoba koja je nosilac virusa često počinje da razvija simptome upravo kada joj imunitet oslabi. Zato je i pre i posle lečenja poželjno održavati imuni sistem u dobrom stanju – osobe sa jakim imunitetom po pravilu bolje odgovaraju na terapiju genitalnih bradavica.
Genitalne bradavice mogu se lečiti na više načina. Najčešće primenjivane metode su:
Klasična hirurška operacija podrazumeva opštu anesteziju, obično zahteva boravak u bolnici i nosi mogućnost ostavljanja ožiljaka na mestima gde su se nalazile bradavice. Zbog toga se pacijenti danas sve češće opredeljuju za savremene, alternativne metode.
Kod laserskog lečenja moguće je precizno ukloniti i najsitnije promene i doći do samog korena bradavice, što je čini najpovoljnijom opcijom. Preciznost lasera znači i manju mogućnost da neka promena ostane neprimećena.
Kod krioterapije, odnosno metode zamrzavanja, u svakoj seansi se na zahvaćeno mesto nanosi određena količina azota. U pojedinim slučajevima ovaj postupak deluje samo na površinski sloj, pa se ne može uvek pouzdano znati da li je dosegnuto dublje, bazalno tkivo bradavice. To može produžiti lečenje i povećati broj potrebnih seansi.
Kod hirurškog uklanjanja genitalnih bradavica moguće su komplikacije povezane sa samim zahvatom: gubitak zdravog tkiva, ožiljci, krvarenje i zapaljenske reakcije.
Lasersko lečenje bez klasične operacije donosi niz praktičnih prednosti:
Najvažnije je izbegavati kontakt sa osobom koja ima genitalne bradavice, kako bi se sprečila ponovna infekcija. Uz to, tokom oporavka treba održavati higijenu, čuvati tretiranu regiju od nadražaja i dosledno se pridržavati preporuka lekara. Održavanje jakog imuniteta i u ovom periodu ima veliki značaj za trajan rezultat.
Pacijente kojima je predložen zahvat u anogenitalnoj regiji lečimo savremenim laserskim tehnikama bez klasične operacije, oslanjajući se na višegodišnje iskustvo. Pratimo sve aktuelne domaće i inostrane izvore i dostignuća iz oblasti proktologije (bolesti analne regije) i svoj pristup lečenju kontinuirano prilagođavamo novinama u struci.
Genitalne bradavice su male, meke izrasline na koži ili sluzokoži genitalne regije koje nastaju kao posledica infekcije humanim papiloma virusom (HPV). Mogu se javiti pojedinačno ili u grupama.
Najčešće se prenose polnim kontaktom. Do prenosa HPV-a može doći tokom vaginalnog, analnog i oralnog odnosa, kao i kontaktom kože sa kožom u zahvaćenoj regiji.
Najčešći simptomi su bradavičaste izrasline i male kvržice u genitalnoj regiji, svrab, peckanje ili žarenje, a ponekad i bezbolne promene koje se lako previde. Zbog toga svaku sumnjivu promenu treba pokazati lekaru.
U pojedinim slučajevima imuni sistem može potisnuti bradavice, ali njihovo potpuno nestajanje nije zagarantovano. Zato se preporučuje lečenje kod specijaliste, kao i redovne kontrole.
Metode poput laserskog lečenja i krioterapije izvode se u lokalnoj anesteziji i obično su praćene minimalnim bolom. Kod laserskog zahvata bol je sveden na najmanju moguću meru, a oporavak je brz.
HPV infekcija može biti trajno prisutna u organizmu, pa je ponovna pojava bradavica moguća i posle uspešnog lečenja. Redovne kontrole, jak imunitet i mere zaštite smanjuju rizik od recidiva.
Da, HPV vakcina pruža zaštitu od genitalnih bradavica i od pojedinih tipova raka. Najveću zaštitu daje ako se primeni pre izlaganja virusu, u ranom uzrastu.
Posle laserskog lečenja pacijent se u većini slučajeva gotovo odmah može vratiti uobičajenim aktivnostima, dok se povratak polnim odnosima preporučuje tek nakon potpunog zarastanja i uz saglasnost lekara.
Napomena: Ovaj sadržaj je isključivo informativnog karaktera i ne zamenjuje profesionalni medicinski savet, dijagnozu ili lečenje. Za preporuke prilagođene vašem stanju obratite se lekaru.
